10 Mart 2013 Pazar

'' SUSKUN '' ... Fidan KARAKAŞ

...by..Anna Razumovskaya...


      SUSKUN


Gece yarısına doğru yürüyordu zaman
Karanlığın soluğu ve sessizlik sarmıştı
Yorgun sokak lambası üşümüş ve bıkkın
Loş bir aydınlık halka çizmişti


İşliyordu soğuk o paslı iğneyle kendini sokaklara
Dimdik, ayakta acımasız, ayaza karşı
Hayal misali bir kadın.

Sanki siyah beyaz bir tablonun içinden çıkmışcasına
Belli belirsiz…

Sımsıkı yumruk yapmış ellerini
Tırnakları etine gömülmüş adeta
İncecik dudakları kapalı
Çileden çökmüş omuzları ezik bir beden
Yüzündeki derin çizgiler yaşamının tek tanığı
Gözlerini kaldırım taşlarına dikmiş, tüm hırsını onlardan almak istercesine
Yaşlar donmuş birer kristal gibi

Konuşamamışsın ömrünce belli
Yüreğin hep susturulmuş,
Sorulmamış sana ne istediğin.


İçinde açan çiçek bahçeleri susuz kalıp kurumuş
Unutmuşsun kim olduğunu
Baskı değirmeninin çarklarında
Öğütülmüş kimliğin.

Belki birine kadınlık ederek geçmiş ömrün
Belki annesi olmuşsun bir vefasız evladın

Ezilmiş benliğin yok sayılmış kimliğinle
Şimdi soğuk ve karanlığa başkaldırın bu yüzden mi?


Evden mi kovuldun yoksa?

Çorbada tuzu fazla kaçırdın diye…

İçinde ki yangınlara az mı gelir bu ayaz
Sende  kopan tufanların yanında fırtınalar sana meltem biliyorum.

Seslen artık,
Sesini duyacak birileri hep vardır!

Yakında akasyalar açacak.


FİDAN KARAKAŞ
Yorum Gönder